Groene geldklopperij  

Ten eerste wil ik stellen dat het absoluut niet de goede kant op gaat met ons algehele milieu. Dit artikel is dus ook absoluut niet bedoelt om bijvoorbeeld het broeikaseffect te ontkennen of om kernenergie te propageren. Dat het slecht met onze planeet Aarde gaat is overduidelijk en overal om ons heen zichtbaar. De mensen die dit niet inzien of dit blijven ontkennen willen de problemen om een of andere reden gewoon niet zien. Ten behoeve van de neoliberale vrijhandel is het jammer genoeg het geval dat, betreffende onder andere het milieu, veel vermogenden en machthebbers met niet zozeer alleen oogkleppen op maar ook met oordopjes in rond lopen. Zolang hun portemonnee maar gevuld blijft.

De linkse media brengt ons geregeld berichten betreffende de klimaatcrisis en de nationale overheden komen met steeds nieuwe pogingen om de co2 uitstoot terug te dringen. Wij als burger moeten steeds meer betalen door middel van onder andere milieubelastingen. Maar berust alle informatie die wij als het volk krijgen wel echt op de waarheid?

Of is dit gewoon bangmakerij van de overheid om geld uit onze zak te kloppen, om bepaalde wetten en regelgevingen door onze neus te boren of om de algehele globalisatie maar te kunnen steunen?

Er wordt ons steeds voor gehouden dat de problemen omtrent het milieu globale problematiek is en dat er daarom een globale regelgeving voor moet komen. Nu is het zeker wel zo dat verscheidene milieuproblemen grensoverschrijdend zijn, maar is het niet beter om een samenwerking te bewerkstelligen om deze problemen aan te pakken? In plaats van een globale regelgeving in te voeren? Willen we echt dat het lot van ons milieu in handen ligt van een paar ministers, of een milieuclubje in bijvoorbeeld Washington of Brussel.

Een van de uitspraken die gebruikt wordt om ons het volk te indoctrineren is bijvoorbeeld: ‘Als we nu niet in actie komen en we dus de volgende generatie met de lasten opzadelen, zullen zij met dezelfde verontwaardiging op ons terugkijken als dat wij neer zien op de generaties die de slavernij in stand hielden.’

Niemand wil zich verantwoordelijk voelen voor het kapot maken van onze aarde toch? Natuurlijk wordt er verwezen naar ons nageslacht want je wenst je (toekomstige) kinderen toch niets dan goeds toe?

Overheden zijn altijd heel goed in het oproepen van schuldgevoelens bij mensen om in hun voordeel te gebruiken. Terugverwijzen naar de Tweede Wereldoorlog is een algemeen gebruikt middel en zoals in deze de slavernij.  

De gehele zin is één groot voorbeeld van schuldpropaganda. Geef mensen een schuldgevoel betreffende het milieu, het is allemaal onze schuld en alleen wij kunnen er nog iets aan veranderen voor het te laat is, en men is bereid om groene stroom te kopen, de belastingen die er geheven worden voor lief te nemen, en wetten ten behoeve van de algehele globalisatie in een jasje van zogenaamde milieuoplossing te accepteren enz.

Als we dan bijvoorbeeld groene stroom aanschaffen kunnen we een goed gevoel over ons zelf hebben want daarmee dragen we zogezegd bij aan een beter milieu. Tenminste dat wordt ons voorgespiegeld en mensen willen het maar wat graag geloven.

De linkse media staan bol van de artikelen betreffende de huidige klimaathysterie. Alom wordt je dood gegooid met bijvoorbeeld onderzoeken waarin staat hoe slecht ons milieu er aan toe is en dat, dat de schuld van de mens is en alleen onze generatie er nog iets aan kan veranderen. We leven in een tijdperk van ongekende angst- en paniekzaaierij. Van alle kanten worden we bestookt met “enge woorden” zoals terrorisme, moslimfundamentalisme, ziektes zoals de Mexicaanse griep, en natuurlijk het broeikaseffect. Decennia lang worden we al geïndoctrineerd met angstwekkende aannames omtrent het milieu. Een angstig volk is makkelijker te manipuleren in de richting die de overheid op wil.

-         Tot aan het jaar 2000 zijn de olie en vele grondstoffen op (uitspraak van de club van Rome in 1970)

-         Het gat in de ozonlaag zorgt voor miljoenen doden door huidkanker (uitspraak van rond 1970)

-         SARS, een wereldwijde longepidemie is op handen (gezondheidsinstanties en media in 2000)

-         Dreigt er een nieuwe ijstijd? (diverse uitspraken van klimaatonderzoekers en de media 1970-1975)

Het is overigens nooit onomstotelijk bewezen dat het broeikaseffect een gevolg is van menselijk handelen. Kritische berichtgeving rondom het broeikaseffect en CO2 worden door de linkse media geweerd of als onzin bestempeld. Maar wie heeft er nu gelijk? Het probleem is dat als “rechts” het een zegt, “links” automatisch het tegenovergestelde beweert, daarom is het moeilijk om objectieve berichtgevingen te vinden. De enige echte conclusie die je kunt trekken als je beide kanten van het verhaal bekijkt; is dat men nog steeds niet precies het hele broeikaseffect kan omschrijven. Bij zowel de voor als de tegenstanders van het menselijke aspect in het broeikaseffect zijn zinnige argumenten te vinden. Dit neemt niet weg dat we daarom maar niets tegen het verval van onze planeet moeten doen en onze tijd moeten verspillen met eindeloze discussies of eindeloos onderzoek. Het is absoluut noodzakelijk dat er nu al veranderingen komen ten opzichte van onze vernietigende invloed op de aarde. Door de overbevolking van onze planeet moeten we zeker actie ondernemen tegen de ongekende toename van het gebruik van fossiele brandstoffen, energie, grondstoffen en aan de toename van de afval productie enz.

Ecotax.

De ecotax is ingevoerd als wet milieubelasting op milieugrondslag. Met deze milieubelasting op olie, gas en elektra wil de overheid primair aanzetten tot het verminderen van het verbruik van energie, secundair zou hiermee de co2 uitstoot gereduceerd kunnen worden en het gebruik van duurzame energiebronnen propageren. Allemaal heel nobele doelen waar wij als goedwillende burger natuurlijk niet over gaan klagen als we daar wat extra belasting voor moeten betalen. Maar of deze doelen nu echt heel nobel te noemen zijn en of er nu echt wezenlijk iets mee verandert ten opzichte van ons milieu is de vraag?

Groene stroom.

Nederlandse groene stroom wordt voor meer dan de helft uit de verbranding van biomassa gewonnen, dit is een verzamelnaam voor alles wat dierlijk en/of plantaardig is bijvoorbeeld hout, mest, rioolslib etc. Deze biomassa wordt in dezelfde elektriciteitscentrales verbrand die de zogenaamde grijze (slechte) stroom opwekken. De stroom verandert echter niet en de vervuiling neemt eerder toe dan af. De verbranding van verscheidene zaken die als biomassa worden bestempeld leveren juist veel meer vervuiling op dan de opwekking van grijze stroom. Dit kan door de verbranding zelf komen of door het transport van de biomassa, dat overal ter wereld vandaan kan komen, naar onze verbrandingsovens. Alom wordt gezocht naar grondstoffen die uiteindelijk het goedkoopste zijn om te verbranden als biomassa.

Een groot gedeelte van de gebruikte biomassa bestaat uit dierlijke mest, omdat de vraag naar biomassa groot is, is het in het belang van de bedrijven dat de aanvoer van mest substantieel groot blijft. Kleine bedrijven kunnen niet de benodigde hoeveelheden leveren dus de bedrijven zijn hiervoor “afhankelijk” van de bio-industrie. Indirect dragen ze hiermee dus bij aan het in stand houden van de bio-industrie.

Ook bestaat een groot gedeelte van de biomassa uit hout. Dit wordt onder andere gewonnen uit huisvuil, wat vaak nog chemicaliën bevat als het verbrand wordt, maar ook worden er enorme hoeveelheden restanten van de houtproductie uit landen zoals Canada hiernaartoe getransporteerd om als biomassa te dienen.

Enkele Nederlandse energie bedrijven noemen de “groene” stroom opgewekt uit de verbranding van biomassa tegenwoordig ook al tweede kwaliteit groene stroom. Eerste kwaliteit groene stroom is in deze de stroom die opgewekt wordt uit wind, water en zon.

Doch heeft ook de zogenoemde eerste kwaliteit groene stroom een bezoedelde naam.

Ieder jaar weer worden er zeker dertigduizend vogels het slachtoffer van de wieken van een windmolen. Het moet behoorlijk waaien wil een windmolen ook maar enig effect hebben, maar waait het te hard; dan kunnen de delicate dure wieken het niet meer aan en moet de windmolen stilgelegd worden. Overigens zou windenergie nooit een vervanging kunnen zijn voor de opwekking van energie uit bijvoorbeeld kolen of gas. Niet alleen vanwege de geringe energie opbrengst van windmolens, ook ben je van de wind zelf afhankelijk bij de opwekking van windenergie. Zeker in een land als Nederland weet je het maar nooit met het weer, de wind kan ineens gaan liggen en dan wordt er geen stroom meer opgewekt. Het zou te lang duren om een reservecentrale op te starten op zulke momenten waardoor mensen, ziekenhuizen, winkels enz. urenlang zonder stroom zouden komen te zitten.

Er zal dus altijd een grote energiecentrale met een laag en onrendabel vermogen op de achtergrond mee moeten draaien.

Ook zonne-energie kan door de lage energie inhoud niet snel concurreren met grijze stroom. Op dit moment is groene stroom uit zonne-energie in Nederland ongeveer dertig maal duurder dan grijze stroom. Toch is er binnen de zonne-energie in tegenstelling tot de wind energie nog veel voordeel te behalen uit de technologische vooruitgang die er geboekt wordt, waardoor misschien op den duur zonnecel collectoren kleiner, goedkoper en efficiënter kunnen worden. Waardoor zonne-energie op den duur meer rendabel gemaakt zou kunnen worden.

Ook de opwekking van groene stroom uit waterkracht is dubieus te noemen. Door de bouw van stuwdammen wordt de natuurlijke loop van rivieren aangetast en worden overstromingen veroorzaakt, met de nodige gevolgen van dien. Ook bemoeilijkt de bouw van waterkrachtcentrales de terugkeer van bepaalde trekvissen zoals de zalm.

Nu is er weinig hoogteverschil in Nederland dus de opwekking van elektriciteit uit waterkracht is in Nederland nihil, er zijn in Nederland slechts twee kleine waterkrachtcentrales.

De opwekking van “groene stroom” in Nederland zou alleen rendabel qua opbrengst gemaakt kunnen worden om te concurreren met “grijze stroom” als dit door de verbranding van biomassa zou verlopen, maar zoals al eerder geschreven is dit nauwelijks groen te noemen. De eerste kwaliteit groene energiebronnen zijn inherent ondoelmatig om het vermogen aan energie te produceren wat in Nederland nodig is op een dagelijkse basis. 

Om de groene stroom toch met de grijze stroom te kunnen laten concurreren is een hele (schat)kist vol met subsidies open getrokken door onze overheid. Duurzame energie projecten kosten de Nederlandse schatkist nu al bijna 7 miljard euro, de verwachting is dat de komende jaren dit bedrag alleen nog maar hoger zal gaan worden.

Daarentegen draagt groene stroom nog geen 5 procent (ca. 3000megawatt uur per jaar) bij aan de gehele Nederlandse energievoorziening. Dit percentage moet volgens huidige beleidsregels wel omhoog geschroefd worden.

Het merendeel van die groene stroom moet volgens beleidsregels toch gewonnen gaan worden uit de verbranding van biomassa en voor 1/6 uit windenergie. Om dit percentage te kunnen bewerkstelligen moeten er uiterlijk in 2020 zes maal zoveel windmolens in Nederland of in de Nederlandse Noordzee staan. Volgens officiële rapporten zullen de kosten voor het bouwen van deze windmolenparken minimaal 27 miljard Euro bedragen, andere rapporten spreken over nog veel hogere bedragen. Over een ding zijn de meeste rapporten het wel eens; er is een substantieel grote kans dat er een dusdanig grote overschrijding van de kosten hierbij plaats gaat vinden dat de kostenoverschrijdingen bij de Betuwelijn, de HSL en de Amsterdamse noord – zuid lijn erbij zullen verbleken.

In sommige landen levert het opwekken van groene stroom meer belastingvoordeel en subsidies op waardoor bedrijven naar die landen uitwijken om daar groene stroom te produceren. Vervolgens wordt deze groene stroom weer in andere landen aangeboden omdat daar de subsidies en belastingvoordelen voor het distribueren van groene stroom weer groter zijn. Zo heeft bijvoorbeeld het Nederlandse bedrijf Nuon onder andere een waterkrachtcentrale in Turkije en een windpark in zuid oost China in bezit. Voor Nederlandse bedrijven is het vooral aantrekkelijk om windmolenparken in Duitsland aan te laten leggen vanwege de dubbele subsidies daar voor het opwekken van groene stroom om daaropvolgend de opgewekte groene stroom weer in Nederland te verkopen omdat hier de distributie weer bevoorrecht wordt. De transportkosten van de energie zijn in deze ook nihil te noemen.

De dubbele winsten die er te behalen vallen onder de noemer groene stroom maakt het een zeer aantrekkelijke en winstgevende markt.

Door deze vele subsidies en belastingvoordelen zou groene stroom voor de consument eigenlijk goedkoper kunnen zijn dan grijze stroom we betalen er immers al voor via de belastingen die we betalen. Waarom het dan niet goedkoper is? Dit wordt om een of andere reden tegengehouden door de Europese unie. De winst die overblijft voor de bedrijven wordt niet of nauwelijks gebruikt ten behoeve van het milieu, maar verdwijnt in de zakken van een selecte elite.

Sinds de markt op groene stroom geliberaliseerd is, is het een vechtmarkt geworden. Hoe meer klanten en centrales een bedrijf bezit hoe meer subsidies ze opstrijken en kunnen genieten van verscheidene belastingvoordeeltjes, van alles wordt ingezet om maar klanten weg te trekken bij andere bedrijven om ze in hun eigen klantenbestand op te kunnen nemen. De energiebedrijven verdienen buitensporig veel meer aan groene stroom dan dat ze verdienen aan grijze stroom. Dit verklaart direct de recente overweldigende “groene” propaganda die ons bereikt vanuit de energie maatschappijen.

Biobrandstof.

Het gebruik van biobrandstoffen zoals plantaardige olie, plantaardige alcohol en plantaardige ethanol worden gepropageerd ter vervanging van het gebruik van fossiele brandstoffen. Dit kan natuurlijk zeer positieve gevolgen hebben omdat door het gebruik van biobrandstoffen de wereldwijde afhankelijkheid van de niet onuitputtelijke fossiele brandstoffen minder wordt, en doordat er minder fossiele brandstoffen gebruikt worden verminderd ook de uitstoot van broeikasgassen. Tenminste dat zou je denken als je de berichten leest die de zwaar bevooroordeelde media ons voorschotelt.

Voor de productie van biobrandstoffen wordt het al eerder besproken niet zo groene biomassa gebruikt. Ook worden er verscheidene plantaardige gewassen in bulk gebruikt om deze biomassa te vormen zoals maïs of suikerriet. Omdat er grote oppervlaktes aan gewassen nodig zijn om kleine beetjes biobrandstof te produceren worden er vele hectares bos in derde wereld landen gekapt om plaats te kunnen maken voor de benodigde landbouwgrond. Niet alleen verdwijnen hierdoor eeuwenoude oerbossen, wat natuurlijk geen gunstig effect heeft op de hoeveelheden co2 in de atmosfeer. Ook helpt het mee aan het uitsterven van verscheidene diersoorten, doordat ze een steeds kleiner leefgebied hebben of worden afgeschoten omdat ze van de planten eten.

Het is natuurlijk noodzakelijk dat de aanvoer van de gewassen snel verloopt dus wordt er bij het verbouwen van de gewassen veel goedkope kunstmest gebruikt. Dit draagt bij aan de uitstoot van broeikasgassen en aan de vervuiling van de grond. Hierdoor wordt op de duur de landbouwgrond onbruikbaar en sneuvelt er dus steeds meer oerbos om maar aan de nimmer afnemende vraag te kunnen blijven voldoen. Zo blijft deze cyclus doorgaan tot er niks anders meer over is dan dorre woestijngrond.

Er kunnen tijdens de omzetting van biomassa naar biobrandstof verscheidene schadelijke stoffen in de atmosfeer terecht komen, bijvoorbeeld zware metalen zoals chloor en fluor die op hun beurt weer bijdragen aan de zure regen.

Ook is het natuurlijk een probleem als de oogst mislukt, wat niet alleen schadelijk is voor het grondstof producerende land zelf omdat ze hierdoor minder inkomsten genereren. Er zouden dan ook minder grondstoffen beschikbaar zijn om de biobrandstof te produceren. Hierdoor zal  naar vervangende oplossingen gezocht gaan worden waardoor de vraagprijs naar alle waarschijnlijkheid explosief zal stijgen.

Het zou echter wel mogelijk zijn om “echt” duurzame biobrandstof projecten op te zetten. Alleen subsidie corrumpeert alles wat het aanraakt en dus ten behoeve van de torenhoge winsten verdwijnen de normen en waarden snel. De meeste “duurzame biobrandstof projecten” zouden daarom niet het predikaat “duurzaam” mogen dragen. De overheid zou een stokje kunnen steken voor de malafide frauduleuze praktijken die binnen de duurzame energie branche voor komen, maar door de neoliberale vrijhandel die het motto predikt meer markt minder overheid is het zeer onwaarschijnlijk dat dit op de korte termijn gaat plaatsvinden en dat het eerder gepropageerd blijft, van kartelvorming mag immers nimmer sprake zijn.

CO2 afvang en opslag.

Via co2 opslag zou het potentieel mogelijk worden om fossiele brandstoffen te kunnen blijven gebruiken zonder dat dit substantieel bij zou dragen aan het broeikaseffect. Dit omdat het uitgestoten co2 daarbij opgeslagen wordt in lege gasvelden en watervoerende lagen ergo men heeft meer tijd voor de ontwikkeling van duurzame energiebronnen en in de tussentijd kan men fossiele brandstoffen blijven gebruiken zonder het milieu daarmee extra te belasten. Wederom klinkt dit als een nobel streven ware het niet dat er ook aan deze zogenaamde “groene” oplossing vele nadelen kleven.

De co2 afvang en opslag verloopt veel langzamer dan dat er co2 uitgestoten wordt. Meer dan een druppel water op een gloeiende plaat zal dit dus niet betekenen voor ons milieu tenzij de co2 opslag op zeer grote schaal plaats zou vinden. Ook de kosten om de co2 af te vangen, te vervoeren naar de opslag en op te slaan zijn absoluut niet gering zijn. Je kunt co2 niet zomaar onder de grond of onder de zeebodem spuiten en je bent klaar. Co2 is een niet inerte stof het kan dus een verbinding aangaan met bijvoorbeeld cement of leidingen. De huidige infrastructuur van leidingen voldoet niet om het co2 te vervoeren en er zijn ook weinig tot geen echt geschikte plaatsen om het co2 in op te slaan. De kans dat er co2 ontsnapt blijft aanwezig. Als dit in zee zou gebeuren zou dit leiden tot verzuring van het zeewater wat nog meer sterfte in de oceanen zou bewerkstelligen. Het kan ook de grond “vervuilen” en plantsterfte veroorzaken als dit in de grond zou gebeuren.

Je moet er ook niet aan denken wat er zou gebeuren als er ineens een grote hoeveelheid co2 vrij zou komen midden in een woonwijk. Eerdere complicaties met de opslag van co2 hebben al meerdere dodelijke slachtoffers veroorzaakt. Vergeet niet dat co2 al bij een percentage van 15% in een ruimte binnen een minuut dodelijk is voor een mens en bij lagere percentages er  al diverse klachten optreden. Toch wil men haast maken met de opslag van co2, al diverse plaatsen in Nederland zijn bekeken om een ondergrondse opslag te huisvesten. Gelukkig kan dit over het algemeen genomen rekenen op een flink protest uit de buurt en de lokale politiek zelf.

Dit alles zijn slechts enkele voorbeelden van wat er met het gebruik van de klimaatcrisis als wapenschild doorgevoerd en door onze strot geduwd wordt door onze overheid.

De heer Joseph Goebbels zei het ooit al zo mooi: “Als je een leugen maar vaak genoeg herhaalt, gaat iedereen het vanzelf als de waarheid beschouwen.”

Hedendaagse overheden maken nog steeds dankbaar gebruik van dit gegeven. Vraag een willekeurig aantal mensen op straat naar het broeikaseffect en de meesten zullen je een versie vertellen met als basis wat de overheid, de linkse media en mensen als Al Gore ons voorschotelen.

Veel van de groene regelingen en regelgevingen die doorgevoerd worden zijn bedoeld om de schijn van milieuvriendelijkheid hoog te houden. Het is overheden niet te doen om het milieu, op de enkeling met wel een hart voor de natuur daargelaten.

Het milieu genereert ontzettend veel geld of dit nu voor de directeuren van de multinationals is of voor de overheden om te besteden aan zaken zoals de uit de hand gelopen asiel industrie.

Het wordt tijd dat mensen verder leren kijken in plaats van blindelings bij te dragen aan deze “groene” zwendel waar wij als volk niet beter van worden en ons milieu al helemaal niet.

VFN/GN