Een van de meest ingrijpende gebeurtenissen in de na-oorlogse moderne geschiedenis van Europa is het ontstaan van de Multi-culturele samenleving. Onder invloed van een kleine rijke elite, en het internationaal groot kapitaal worden vanuit de gehele wereld goedkope allochtone arbeidskrachten naar Europa gehaalt. In eerste instantie om na korte duur terug te keren naar land van herkomst, maar zoals later bleek om permanent in Europa te blijven. De negatieve gevolgen daarvan zijn hedendaags overduidelijk te merken. De toenmalige regering heeft nooit gestreefd naar een multi-cultuur, en nooit onderzocht wat de gevolgen daarvan zouden zijn. Pas sinds de laatste 30 jaar, toen de multi-cultuur een feit was, heeft de politiek deze koste wat het kost verdedigt.

Bijna ieder conflict op aarde komt voort uit ethnische, religieuze of culturele verschillen en ongelijkheden. Waar Nationalisme streeft naar eenheid, streeft multi-cultuur naar diversiteit. Om deze reden kan een multi-culturele samenleving nooit goed functioneren. De mens is in zekere mate collectivistisch, men zal altijd gelijkgestemden zoeken, cultureel gelijken, en zal altijd onderscheid maken in meer of mindere mate, dit is nu eenmaal de aard van de mens. Door laag geschoolde allochtone arbeidskrachten, getraumatiseerde politieke vluchtelingen of economische vluchtelingen in Europa toe te laten heeft men een nieuwe sociale onderklasse gecreëerd, die er totaal andere normen en waarden op na houden. Integratie is onmogelijk omdat de religieuze en culturele tegenstellingen te groot zijn. Na bijna 50 jaar multi-cultuur heeft de integratie van allochtone bevolkingsgroepen tot op heden compleet gefaald.

Vandaag de dag zorgen ontheemde allochtone bevolkingsgroepen voor veel overlast en criminaliteit, de integratie faalt overal. Uit cijfers van het CBS blijkt dat niet-Westerse allochtonen slechts 11,3 % van de Nederlandse bevolking vormen. Toch blijkt uit cijfers dat dit kleine percentage zorgt voor bijna 61 % van de gepleegde vermogens delicten met geweld. Daarbij moet men er rekening mee houden dat niet-westerse allochtonen van de derde generatie als autochtoon wordt gerekend, waardoor de feitelijke cijfers hoogstwaarschijnlijk nog hoger liggen. Ook het aandeel van allochtonen met een uitkering is twee keer zo groot als dat van de autochtone Nederlander. Deze cijfers zijn overduidelijk en zeer zorgelijk te noemen.

Ondertussen blijft onze regering investeren in de bodemloze put genaamd integratie. Zo wordt er in 2009 meer dan 90 miljoen euro uitgetrokken om allochtonen te stimuleren te integreren in de Nederlandse samenleving. Vaak komt dit geld terecht bij obscure multikul clubjes die subsidie ontvangen zonder dat zij daar enige verantwoording voor af hoeven te leggen. Ook trekt ons huidig kabinet 115,5 miljoen euro extra uit om van allochtone achterstands wijken zgn. "prachtwijken" te maken, tot op heden met weinig succes. Daarbij is in totaal 300 miljoen euro begroot om bewonersparticipatie te stimuleren, te denken aan wijkvaders en buurtcentra voor overlastgevende hangjongeren. Hoewel er steeds meer geld in kansloze integratie projecten wordt gestopt zonder enig resultaat, wordt er op sociale punten als ouderenzorg juist hevig bezuinigd.

De toekomst van dit multi-culturele drama ziet er niet rooskleurig uit zoals uit recente voorvallen gebleken is. Zo valt te denken aan de hevige rellen in 2005 in de voorsteden van Parijs tussen Noord-Afrikaanse jongeren en de Franse politie. Na het eerste incident verspreidde het geweld zich door heel Frankrijk. De rust keerde pas terug na 3 weken waarin de noodtoestand werd afgekondigd. Tot op heden vormen bepaalde wijken in Frankrijk "no-go areas" voor de politie en andere veiligheids diensten. Ook in Nederland zien we al de eerste symptonen van dit soort hevig anti-westers geweld in Europa, te denken aan de recente vergelijkbare (nu nog) kleine rellen door allochtonen in Amsterdam en Utrecht. Als deze trend zich doorzet zullen de gevolgen voor de autochtone Europeaan niet te overzien zijn.

Het wordt tijd dat wij het eeuwige politiek-correcte denken achter ons laten, tot op heden heeft dit niks dan ellende gebracht. Wij kunnen niet langer tolerant zijn tegenover niet-Westerse bevolkingsgroepen. Het wordt tijd om aan de toekomst te denken, en niet langer onze in honderden jaren gevormde cultuur in een halve eeuw te grabbel te gooien. Wij moeten denken aan de toekomst van Europa. Het wordt tijd ons hevig te verzetten tegen de multi-cultuur die ons opgedrongen wordt door de huidige politiek en het internationaal kapitaal.